Mijn mening over Web 2.0 tot nu toe zet mij wel aan het denken. Ik heb weinig contact met mijn collega's over de cursus 23 dingen. In mijn bibliotheek werk ik met een andere (jongere) collega maar allebei vinden we het een behoorlijke tijdsinvestering waar we niet op zitten te wachten. Ik snap dat we moeten weten wat zich op internet afspeelt, maar voor mijzelf heb ik daar geen behoefte aan. Daar komt bij dat ik niet erg geinteresseerd ben in de blogs van anderen, niet van mijn collega's en niet van wie dan ook.
Wat heeft het voor mogelijkheden voor de bibliotheek. De rssfeeds zijn een mogelijkheid voor leden om op de hoogte te blijven van activiteiten. De nieuwe boeken kunnen ze van de site halen, maar kan ook via rss binnen gehaald worden.
De afbeeldingen kunnen we gebruiken voor mededelingen op de bibliotheeksite alhoewel het zoeken naar een bruikbare afbeelding veel tijd zal kosten.
De termen kende ik al wel en dus vallen ze mij niet meer op dan voorheen. In De Volkskrant wordt veel aandacht besteed aan alle nieuwe mogelijkhden op internet en dat lees ik altijd. Zo leerde ik wat twitteren is. En las ik een groot artikel over Linkedin, een online zakelijk netwerk van Amerikaanse oorsprong. Het gaat er om zoveel mogelijk verzamelen van relaties. Het is nog niet zo populair als Hyves en Facebook maar wel snel groeiend.
Kortom, ik volg het op afstand. Voor de bibliotheek vind ik het lastig meer toepassingen te bedenken. Maar misschien komt dat bij de volgende dingen.
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Linkedin komt verderop in de 23 dingen nog aan de orde. Bij Twitter heb ik me net aangesloten, voorlopig niet om zelf te twitteren, maar om anderen te volgen.
BeantwoordenVerwijderenHet is niet erg dat je niet dolenthousiast bent, maar doordat je nu zelf dingen moet doen krijg je er toch meer kijk op dan wanneer je er alleen maar over leest. Ik ben blij dat je toch de vaart er in houdt.